زبور 9: یہوواہ کر رحمت ویکھیں تُوں، دُکھ دیندے دُشمن بندے نُوں

یہوواہ کر رحمت ویکھیں تُوں، دُکھ دیندے دُشمن بندے نُوں
کہ موت دے بُو ہیاں تھوں سدا، اُٹھاندا مَینُوں اَے خُدا
۱
صیحُون دی دِھی دے درتے جا، تد گاواں تیری مَیں ثنا
تیری نجات دا کر خیال، مَیں نچاں ٹپاں خُوشیاں نال
۲
اوس کھُوہ وِچ قوماں ڈِگیاں تاڑ، جو کِیتا اوہناں آپ تیار
جو اوہناں جال وچھایا سی، اوہ پھسے اوس وِچ آپے ہی
۳
مشہور یہوواہ دا ہے ناں کہ اوس نے کِیتا ٹھیک نیاں
آپ اپنے کماں وِچ بدکار پھَس جاندا ہوندا ہو تیار
۴
شریر پلٹائے جاون گے، دُکھ دوزخ دا اُٹھاون گے
غیر قوماں دِی جو ہین تمام، بُھل جاندیاں اوہ خُدا دا نام
۵
کہ عاجز تے مسکین سدا، بُھلایا نہیں جاوے گا
اُمید تے آس غریباں دی، نہ سدا توڑی جا وے گی
۶
اُٹھ اَے یہوواہ پاک رحمان، نہ غالب ہووے ایہہ اِنسان
تیرے حضُور وِچ اَے خُدا، نیاں سب ہووے قوماں دا
۷
یہوواہ آپ تُوں نظر کر، وکھا اوہناں نُوں اپنا ڈر
تاں قوماں نُوں ہو ایہہ پہچان، کہ اسیں فانی ہاں اِنسان