یہوواہ کر رحمت ویکھیں تُوں، دُکھ دیندے دُشمن بندے نُوں
Yahowah kar rahmat vekhein toon, dukh deende dushman bande nu
کہ موت دے بُو ہیاں تھوں سدا، اُٹھاندا مَینُوں اَے خُدا
Ke maut de boo hiyaan thoon sada, uthanda mainu ae Khuda
1
صیحُون دی دِھی دے درتے جا، تد گاواں تیری مَیں ثنا
Siyon di dhee de darte ja, tad gaawan teri main thana
تیری نجات دا کر خیال، مَیں نچاں ٹپاں خُوشیاں نال
Teri nijaat da kar khayaal, main nachan tappan khushiyan naal
2
اوس کھُوہ وِچ قوماں ڈِگیاں تاڑ، جو کِیتا اوہناں آپ تیار
Os khooh wich qoamaan digiyan taad, jo kita ohna aap tayaar
جو اوہناں جال وچھایا سی، اوہ پھسے اوس وِچ آپے ہی
Jo ohna jala vichhaya si, oh phase os vich aape hi
3
مشہور یہوواہ دا ہے ناں کہ اوس نے کِیتا ٹھیک نیاں
Mashhoor Yahowah da hai naam, keh os ne kita theek niyan
آپ اپنے کماں وِچ بدکار پھَس جاندا ہوندا ہو تیار
Aap apne kamaan wich badkaar phas janda hondah ho tayaar
4
شریر پلٹائے جاون گے، دُکھ دوزخ دا اُٹھاون گے
Shareer paltaaye jaaven ge, dukh dozakhdah uthaan ge
غیر قوماں دِی جو ہین تمام، بُھل جاندیاں اوہ خُدا دا نام
Ghair qoamaan di jo hain tamam, bhul jandiyan oh Khuda da naam
5
کہ عاجز تے مسکین سدا، بُھلایا نہیں جاوے گا
Ke aajiz te miskeen sada, bhulaya nahi jaave ga
اُمید تے آس غریباں دی، نہ سدا توڑی جا وے گی
Umeed te aas gareeban di, na sada todi jaave gi
6
اُٹھ اَے یہوواہ پاک رحمان، نہ غالب ہووے ایہہ اِنسان
Uth ae Yahowah paak rahmaan, na ghaleeb hovay eh insaan
تیرے حضُور وِچ اَے خُدا، نیاں سب ہووے قوماں دا
Tere huzoor vich ae Khuda, niyan sab hovay qoamaan da
7
یہوواہ آپ تُوں نظر کر، وکھا اوہناں نُوں اپنا ڈر
Yahowah aap toon nazar kar, wikhah ohna nu apna dar
تاں قوماں نُوں ہو ایہہ پہچان، کہ اسیں فانی ہاں اِنسان
Taan qoamaan nu ho eh pehchaan, ke asse fani haan insaan