زبور 119 (پانچواں وزن): چراغ ہے میرے پیراں لئی کلام تیرا

چراغ ہے میرے پیراں لئی کلام تیرا
تے میرے راہاں دے وچ اوہ ہے روشنی کردا
1
کراں گا پورا میں اوس نوں قسم جو کھاہدی ہے
کہ فیصلے تیرے سب سچے یاد رکھاں گا
2
تیرا کلام ہے میری ہمیشہ دی میراث
تیری شہادتاں تھوں میرا دل ہے خوش رہندا
3
میں کیتا اپنے دل نوں ہے اس طرف مائل
کہ تیرے قاعدے دستوراں اتے چلاں سدا
4
ہے میرے اتے مصیبت یہوواہ ات بھاری
سو اپنے قولاں نوں توں یاد کرکے مینوں جوا
5
قبول کر میرے سب منہ دے ہدئیے مہرے دنال
یہوواہ اپنیاں ہن تو عدالتاں سکھلا
6
ہمیشہ میری ہتھیلی اتے ہے میری جان
میں تدوی تیری شریعت نہیں بھلائی ذرا
7
وچھایا جال میرے واسطے شریراں نے
میں تد وی فرضاں تھیں تیرے ذرا نہیں ہٹیا