توں چیتے رکھ بندیا دن او وی آؤنا اے

(دوہڑا)
چھتاں تے اُگے کاہ نے دھپ لگ دیاں سُک جا نا
اے ساہواں والا قافلہ اک تھاں تے رُک جانا
اینوں لکھ لکو کے رکھ اوئے صوفی زندگی
اے مکن والی چیز ہے اس نے مُک جانا اے
...
(استھائی)
توں چیتے رکھ بندیا دن او وی آؤنا اے
تینوں جاگ نہیں آؤنی توں ایسا سونا اے
۱
بُکاں چوں پانی نے ٹپ ٹپ کر چو جانا اے
مٹی دا بنیا تُوں فر مٹی ہو جانا
کینج کھیڈاں کھیڈ رہے جو آپ کھڈونا اے
۲
اے دیس بیگانہ اے چنگا نئیں دل لاونا
آیا ایں تے تر جائیں گا پر جا کے نئیں آونا
اوہنوں جیب نیئں ہوندی جہڑا سوٹ توں پانااے
۳
ایس سوہنی دنیا نوں توں ویکھ لے رج رج کے
بڑا سوہنا لگنا ایں جدوں ترنا ایں سج دھج کے
اوہدوں سُرمہ نئیں پاؤنا نہ سر ہی وؤنا اے
۴
پھڑ پلا مالک دا سکھیاں پھل کھل جاوے
جہیڑی ختم نہیں ہوندی او زندگی مل جاوے
او کہیڑا روز روز صوفی ایتھے لکھنا گاؤنا اے