زبور 17: میری سُن لے آپیں دُعا
1 / 22
میری سُن لے آپیں دُعا
Meri sun le aapay dua
آپیں دُعا رحمان
Aapay dua Rahman
سچ نوں سن تُوں اے یہوواہ
Sach nu sun toon ae Yahowah
رکھ فریاد تے دھیان
Rakh faryad te dhyan
میری دعا جو سچے دل تھوں
Meri dua jo sachay dil thoon
اوس تے رکھ تُوں کان
Us te rakh toon kaan
میری کر عدالت یار ب
Meri kar adaalat yaarib
سچ نوں تُوں پچھان
Sach nu toon pichaan
پرکھیا تایا توئیں مینوں
Parakhya taaya tuiin mainu
راتیں ہیں نگہبان
Raatin hain nigahbaan
میرے وچ نہ کجھ بریائی
Mere wich nah kujh burai
پاویں گا رحمان
Paawain ga Rahman
میرا منہ نہ بولے اوہ گل
Mera munh nah bole oh gal
جس تھوں ہو نقصان
Jis thoon ho nuqsan
لوکاں دے کم بھیڑے ویکھ کے
Lokan de kam bhede vekh ke
شرع نوں پچھان
Shari'at nu pichaan
بریاں راہاں تھوں بچایا
Bariyan raahan thoon bachaya
آپ تُوں اے سبحان
Aap toon ae Subhan
میرے قدماں نے راہ تیرا
Mere qadman ne raah tera
پکڑیا ہے ہن آن
Pakriya hai hun aan
میرے پیر ہن کدی نہ تھڑکن
Mere pair hun kadi nah thadkan
کدی نہ ٹھیڈا کھان
Kadi nah theda khan
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
© 2025–2026 Fakhta.org — All rights reserved.