زبور 137: بابل دیاں نہراں تے جدوں بیٹھے اسیں جا
1
/ 16
بابل دیاں نہراں تے جدوں بیٹھے اسیں جا
Babal diyan nahran te jadon bethe asi ja
صیحون نوں کریاد تدوں روئے مار ڈھا
Seihun nu kar yaad tere roaye maar dha
ٹنگ دتیاں اساں بربطاں بتیاں دے رُکھاں نال
Tang ditiyan asan barbatan betiyan de rukhan naal
ساڈے قید کرن والے کہندے دیو کجھ سُنا
Sade qed karn wale kehnde deo kuj suna
اپنے خُدا دے گیت اسیں گاؤندے کس طرح
Apne khuda de geet asin gaunde kis tarah
اوہ سی بیگانہ دیش نالے غیر اوہ جاگہ
Oh si begana desh naale gair oh jagah
یروشلم یروشلم بُھل جاواں جے کدی
Yerushalaim, Yerushalaim, bhul jawan je kadi
اُستادی اپنی دیوے میرا سجا ہتھ بھلا
Ustadan apni deve mera saja hath bhalla
اپنی خوشی تھیں دَوھ کے جے میں یاد نہ رکھا
Apni khushi then doh ke je main yaad na rakha
تد جیبھ میری میرے تالو نال لگے جا
Tere jeeb meri mere talu naal lage ja
دن یاد کر یہوواہ اَدُومی ایہ کہندے سان
Din yaad kar Yahowa Adumi aye kehnde saan
یروشلم نوں مُڈھوں مُولوں دیو مل کے ڈھا
Yerushalaim nu mudon mullan de mil ke dha
بابل دی دھی لیڑیئے سانوں اُجاڑیا
Babyl di dhi laiye saanu ujaariya
دھن اوہ جو تیتھوں بَدلہ لَوے تیرے ظلم دا
Dhan oh jo tithon badla lawe tere zulm da
دَھن اوہ ہے جہیڑا بچیاں نوں تیرے پگڑکے
Dhan oh hai jehra bachiyan nu tere pagadke
پتھراں دے اُتے مار کے سبھو کرے فنا
Patthran de utte maar ke sabhoo kare fana
0
1
2
3
4
5
6
7
A+
A-
UR
RO
MIX
© 2025–2026 Fakhta.org — All rights reserved.