زبور 121: اکھیاں چُکناں ہاں مَیں وَل پہاڑاں
1 / 20
اکھیاں چکناں ہاں میں ول پہاڑاں
Akhiyan chukna haan main wal pahadan
مددلئی میں کس نوں پکاراں؟
Madad layi mai kis nu pukaran?
میری مددِ نوں رب آپیں آیا
Meri madad nu Rab aapein aaya,
جس نے دھرتی آکاش بنایا
jis ne dharti aakash banaya
تیرے پیراں نوں دیوے کھلاراں
Tere piraan nu dewe khalaaran
تیرا راکھا نہ کدی اُنگھلاوے
Tera rakha nah kadi unghlaawe,
تیرے رب نوں نیندر وی نہ آوے
tere Rab nu neendar vi nah aawe
اسرائیل دِیاں رکھدا اوہ تاڑاں
Israel diyan rakhda oh taarran
آپیں تیرا یہوواہ رکھوالا
Aapain tera Yahowah rakhwaala,
تیرے اُتے اوہ چھاں کرن والا
tere utte oh chaan karn wala
شکر اُوسے دا ہر دم گزاراں
Shukr usse da har dam guzaaran
دِنے سورج نہ تینوں ستاوے
Dine sooraj na tenu sataawe,
راتیں چن وی نہ کجھ دُکھ پچاوے
raatein chan vi nah kujh dukh pachaawe
خوف کھاویں گا نہ وِچ اُجاڑاں
Khauf khaawe ga nah vich ujhaaran
تیرا رب تینوں آپیں بچاندا
Tera Rab tenu aapain bachaanda,
ساری بدیا ں تھوں تینوں چھڈاندا
saari badiyan thon tenu chhudaanda
تیری جندڑی دِیاں رکھے تاڑاں
Teri jindriyan diyan rakhda oe taarran
تیرے راہ وِچ یہوواہ ہے تعالیٰ
Tere raah vich Yahowah hai ta'ala,
سدا ہووے گا تیرا رکھوالا
sada hove ga tera rakhwaala
میں تے رب ہی نوں ہر دم پکاراں
Mai te Rab hi nu har dam pukaaran
0 1 2 3 4 5 6
© 2025–2026 Fakhta.org — All rights reserved.