زبور 119: مینوں رحمت تے نجات وکھاویں
1 / 24
مینوں رحمت تے نجات وکھاویں
Mainu rehmat te najat wakhawin
عرض کراں تیری منت کراں میں
Arz karan teri mant karan main
اپنا قول تُوں یاد فرماویں
Apna qoul tuun yaad farmawin
میتھوں تاں جواب اوہ پاون
Methon taan jawab oh paon
جہیڑے طعنے مار ستاون
Jehre taane maar sataon
تدھ بناں کسے وی آس وی ناہیں
Tadh banan kise vi aas vi naahin
میں تے ہر دم سچ ہی بولاں
Main te har dam sach hi bolan
جھوٹھی گل وچ منہ نہ کھولاں
Jhoothi gal vich munh na kholan
میں من دا ہاں تیرے حکماں تائیں
Main man da han tere hukman taan
تیری شرع نُوں پاک خدایا
Teri shari nu paak Khudaya
ہر ویلے میں یاد رکھاں گا
Har vele main yaad rakhan ga
بھلاں گا نہ کدی اوڑک تائیں
Bhalan ga na kadi orak taan
تنگی تھیں چھٹکارا پاواں
Tangi thon chhattkara pawan
پھراں تراں گا کھلیاں تھاواں
Pharan taran ga khuliyan thawan
ڈھونڈیا مَیں تیرے حکماں تائیں
Dhundiya main tere hukman taan
مَیں بادشاہاں دے دربارے
Main badshahan de darbare
حکم سناواں تیرے سارے
Hukam sanawan tere sare
شرمندہ نہ ہوواں کدائیں
Sharminda na hovan kadai
تیرے حکماں وچ خدایا
Tere hukman vich Khudaya
جنہاں نوں میں پیار ہاں کردا
Jinha nu main pyar han karda
خوش رکھاں گا اپنے تائیں
Khush rakhan ga apne taan
تیری شرع ول ہتھ اٹھاندا
Teri shari wal hath uthanda
جس نُوں میں ہاں دل تھیں چاہندا
Jis nu main han dil thon chahanda
سوچاں گا تیرے حکماں تائیں
Sochan ga tere hukman taan
0 1 2 3 4 5 6 7
© 2025–2026 Fakhta.org — All rights reserved.