زبور 119 (پانچواں وزن): چراغ ہے میرے پیراں لئی کلام تیرا
1
/ 16
چراغ ہے میرے پیراں لئی کلام تیرا
Chiragh hai mere peran lai kalaam tera
تے میرے راہاں دے وچ اوہ ہے روشنی کردا
Te mere rahan de vich oh hai roshni karda
کرواں گا پورا میں اوس نوں قسم جو کھاہدی ہے
Karan ga poora main os nu qasam jo khadhi hai
کہ فیصلے تیرے سب سچے یاد رکھاں گا
Ke faislay tere sab sachay yaad rakhan ga
تیرا کلام ہے میری ہمیشہ دی میراث
Tera kalaam hai meri hamesha di meeras
تیری شہادتاں تھوں میرا دل ہے خوش رہندا
Teri shahadtaan thon mera dil hai khush rehnda
میں کیتا اپنے دل نوں ہے اس طرف مائل
Main kita apne dil nu hai is taraf mail
کہ تیرے قاعدے دستوراں اتے چلاں سدا
Ke tere qaiday dastooran utte chalan sada
ہے میرے اتے مصیبت یہوواہ ات بھاری
Hai mere utte museebat Yehovah ut bhaari
سو اپنے قولاں نوں توں یاد کرکے مینوں جوا
So apne qoulan nu tuun yaad karke mainu jawa
قبول کر میرے سب منہ دے ہدئیے مہرے دنال
Qabool kar mere sab munh de hadiyye mehre dinal
یہوواہ اپنیاں ہن تو عدالتاں سکھلا
Yehovah apniyan han tu adaaltaan sikhla
ہمیشہ میری ہتھیلی اتے ہے میری جان
Hamesha meri hatheli utte hai meri jaan
میں تد وی تیری شریعت نہیں بھلائی ذرا
Main tad vi teri shariat nahi bhalai zara
وچھایا جال میرے واسطے شریراں نے
Vichhaya jaal mere wastay shriran ne
میں تد وی فرضاں تھیں تیرے ذرا نہیں ہٹیا
Main tad vi farzan thon tere zara nahi hattia
0
1
2
3
4
5
6
7
A+
A-
UR
RO
MIX
© 2025–2026 Fakhta.org — All rights reserved.