زبور 102: میری دُعا ہُن پہنچے وچ تیرے حضور
1 / 20
میری دعا ہن پہنچے
Meri dua hun pohnche
وچ تیرے حضور
Wich tere huzoor
منہ میتھوں نہ چھپائیں ، تنگی وچ کن لگائیں
Munh methon na chhupain, tangi vich kun lagain
دئیں اتر ضرور
Dayin uttar zaroor
دھوں وانگ عمر گئی میری ، ہڈیاں بالن دی ڈھیری
Dhuan wang umr gai meri, haddiyan balan di dheri
جیوں بلدا تندور
Jion balda tandoor
دل ییلی وانگر میرا ، مک سڑ گیا سارا جہیڑا
Dil yeyli wangar mera, muk sar gaya sara jehra
بھکھ وی ہوئی دور
Bhukh vi hoi door
ہائے ہائے میں کردا رہندا ، ماس میرا سکدا جاندا
Hay hay main karda rehnda, maas mera sukda janda
بنیا الو گدور
Banya allo gadoor
نہ ستا نہ اونگھلایا، کلے چھت وچ ڈیرا پایا
Na satta na oonghlaya, kalay chhat vich dera paya
وانگ چڑی رنجور
Wang chirri ranjoor
مینوں کرن ملامت ویری ، ضد وچ ہوئے پاگل زہری
Mainu karan malamat waeri, zid vich hoye pagal zehri
پھٹکاں دین ضرور
Phatkan dein zaroor
سواہ روٹی دے تھاں کھاواں ، پانی وچ اتھرو ملاواں
Sawah roti de than khawan, pani vich athru malawan
ہویا بہت رنجور
Hoya bohat ranjoor
تیرے غصے نے خدایا، مینوں چک کے پھیر ڈگایا
Tere gusse ne Khudaya, mainu chakk ke pher dgaya
ہویا تیتھوں دور
Hoya tethon door
میری عمر دے دن میں سایہ ، میں گھاہ وانگر کملایا
Meri umr de din mein saya, main ghaah wangar kamlaya
سک کے ہویا چور
Suk ke hoya choor
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9
© 2025–2026 Fakhta.org — All rights reserved.