زبور 5: یہوواہ میریاں باتاں دے اُتے اپنا کن تُوں دھر
یہوواہ میریاں باتاں دے اُتے اپنا کن تُوں دھر
Yahowah meriyan baataan de utte apna kan toon dhar
جو میرے دل دیاں سوچاں دھیان اوہناں تے اپنا کر
Jo mere dil diyan sochaan dhyaan ohnaan te apna kar
1
توں میرا بادشاہ رب ہیں سُنیں سب میری فریاداں
Toon mera Badshah Rab hain sunein sab meri faraadaan
دُعاواں اپنیاں تیتھوں میں مِنتاّں نال منگدا ہاں
Duaawan apniyan tithon main mintaan nal mangda haan
2
سُنیں گا فجِرے نُوں آواز میرے اے یہوواہ توں
Sunein ga fajre nu aawaz mere ae Yahowah toon
اُڈیکاں گا میں راہ تیرا تیاری کرکے فجرے نوں
Udikaan ga main raah tera tayari karke fajre nu
3
کہ توں نہ اوہ خُداوند ہیں جو بریائی تھوں خوش ہووے
Ke toon na oh Khudawand hain jo buraiyan thon khush hode
شرارت کرن والے سب نہ تیرے کون ٹھہرن گے
Shararat karan wale sab na tere koon thehran ge
4
کدی وی سامنے تیرے نہ شیخی باز ٹھہرے گا
Kadi vi samne tere na shekhi baaz thehre ga
تُوں گھِن تے دُشمنی رکھدا اجیہاں تھوں خُداوندا
Toon ghin te dushmani rakhda ajeyan thon Khudawand
5
کریں گا بھسم اوہناں نوں جنہاں دی جھوٹ عادت ہے
Karin ga bhasm ohnaan nu jinhaan di jhoot aadat hai
دغا بازاں تے خُونی تھوں یہوواہ تینوں نفرت ہے
Dgha baazan te khooni thon Yahowah tainu nafrat hai
© 2025–2026 Fakhta.org — All rights reserved.